تبلیغات
نور الهدی -اندیشه اسلامی - کلید همه خوبیها در دنیا

نور الهدی -اندیشه اسلامی

امام علی(ع) :با بخشش، قدر و منزلت انسان بالا رود؛ و با فروتنی، نعمت كامل شود.

نكوهش دنیا و زهد در دنیا از توصیه های موکد در آموزه های اسلام است و در این باره روایات متعددی از ائمه علیهم السلام صادر شده است.

امام صادق (ع) در این باره فرموده اند: «كسى كه به دنیا زاهد و بى ‏رغبت باشد، خدا حكمت را در قلبش بر جا دارد و زبانش را به آن گویا سازد، و او را به عیب هاى دنیا و درد و دوایش بینا گرداند، و او را از دنیا سالم بیرون كند و به بهشت دارالسلام در آورد.»

ایشان همچنین می فرمایند: «همه خیر در خانه اى نهاده شده و كلیدش را زهد و بى‏رغبتى به دنیا قرار داده ‏اند.»

امیر المؤمنین امام علی (ع) فرموده اند: «اخلاقى كه بیشتر انسان را كمك به دین می كند، زهد نسبت به دنیا است.»

مردى از على بن الحسین علیهما السلام درباره زهد پرسید، فرمودند: «زهد ده چیز است، (و درجاتى دارد) بالاترین درجه زهد پست ترین درجه ورع و بالاترین درجه ورع پست ترین درجه یقین و بالاترین درجه یقین پست‏ترین درجه رضاست، همانا تمام زهد در یك آیه از كتاب خداى عز و جل است: «تا بر آنچه از دست شما رفته افسوس نخورید و به آنچه به شما رسیده شادى نكنید، 23 سوره 57».

و از حضرت صادق (ع) است که: «هر دلى كه شكى یا شركى داشته باشد، ساقط و بى‏ارزش است و آنها (پیغمبر و اولیاء خدا) زهد نسبت به دنیا را خواستند تا دلشان براى آخرت فارغ باشد (زیرا محبت دنیا و آخرت در یك دل جمع نشود).»

امیرالمؤمنین (ع) می فرمایند: «علامت مشتاق به ثواب آخرت بى‏ رغبتى نسبت به شكوفه (خرم و بى ‏ثبات) دنیاى نقد است، همانا بى‏ رغبتى زاهد نسبت به دنیا، از آنچه خداى عز و جل برایش از دنیا قسمت كرده كاهش ندهد، اگر چه زهد كند، و حرص شخص حریص بر شكوفه دنیاى نقد، برایش افزونى نیاورد، اگر چه حرص زند، پس مغبون كسى است كه از بهره آخرت خود محروم ماند.»

همچنین، از على بن الحسین علیهما السلام پرسیدند، كدام عمل نزد خداى عز و جل بهتر است؟ فرمودند: «هیچ عملى بعد از معرفت خداى عز و جل و رسولش (ص) بهتر از بغض دنیا نیست، و براى آن شعبه‏هاى بسیاری است و براى گناهان (نافرمانی هاى خدا) شعبه‏هاى بسیاری است: نخستین نافرمانى كه خدا را نمودند تكبر بود و آن نافرمانى شیطان بود، زمانى كه سرپیچى و گردنفرازى كرد و از كافران گشت.

و دیگر حرص است كه نافرمانى آدم و حوا بود، زمانى كه خداى عز و جل بآنها فرمود: «از هر چه خواهید بخورید ولى به این درخت نزدیك مشوید كه از ستمكاران باشید، 25- سوره 2» پس آدم و حوا چیزى را گرفتند كه بدان احتیاج نداشتند، و این خصلت تا روز قیامت در ذریه آنها رخنه كرد، از این رو و بیشتر آنچه را آدمیزاد می طلبد بدان احتیاج ندارد.

و دیگر حسد است كه نافرمانى پسر آدم (قابیل) بود، زمانى كه به برادرش (هابیل) حسد برد و او را كشت، و از این نافرمانی ها دوستى زنان و دوستى دنیا و دوستى ریاست و دوستى استراحت و دوستى‏ سخن گفتن و دوستى سرورى و ثروت منشعب گشت، و اینها هفت خصلت است كه همگى در دوستى دنیا گرد آمده‏اند، از این رو پیغمبران و دانشمندان بعد از شناختن این مطلب گفتند: دوستى دنیا سر هر خطا و گناه است و دنیا دو گونه است: دنیاى رساننده و دنیاى ملعون (یعنى دنیائى كه انسان را به طاعت و قرب خدا می رساند به قدر كفاف است كه آن ممدوح و پسندیده است و دنیائى كه بیش از مقدار كفاف و زیادتر از احتیاج است كه آن مایه لعنت و دورى از رحمت خدا است).»

رسول خدا (ص) فرموده اند: «در دنیاجوئى زیان زدن به آخرت است و در آخرت‏ جوئى زیان زدن به دنیا، شما به دنیا زیان زنید كه آن به زیان رسانیدن سزاوارتر است.»

 

 

پی نوشت:

برگرفته از اصول کافی





طبقه بندی: پیامها،

[ پنجشنبه 26 آذر 1394 ] [ 05:15 ب.ظ ] [ نور الهدی اندیشه اسلامی ]

[ نظرات() ]


مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه